Ang matagal nang binibigyang-kahulugan bilang isang simpleng pagbabago sa kulay ng tubig ng Mar Menor ay, sa katotohanan, isang malalim na proseso ng pagkasira ng ekolohiya. Ipinakita ng isang pangkat ng mga siyentipiko mula sa Spanish Institute of Oceanography at ng University of Murcia, sa unang pagkakataon sa buong mundo, na ang tinatawag na 'white patch' ay hindi lamang isang biswal na penomeno, kundi lubhang binabago nito ang seabed at ang buhay na sinusuportahan nito.
Ang pag-aaral, na inilathala sa journal na Marine Pollution Bulletin , ay nagpapakita na ang patuloy na presipitasyon ng mga calcite microcrystal, na dulot ng pagtaas ng pH ng tubig, ay nakabuo ng isang patong ng sediment na ngayon ay sumasaklaw sa 12,3 kilometro kuwadrado ng lagoon . Ang lugar na ito ay katumbas ng 9% ng Mar Menor at humantong sa halos kabuuang pagkawala ng mga halaman sa ilalim ng tubig sa isang pangunahing lugar na 6,7 kilometro kuwadrado.
Isang kababalaghan na higit pa sa kulay ng tubig
Ang labo sa apektadong lugar ay hanggang siyam na beses na mas mataas kaysa sa normal, na lubhang nagbabawas sa dami ng sikat ng araw na umaabot sa seabed. Sa panahon ng pagsusuri, 3,9% lamang ng solar radiation ang umabot sa seabed, kumpara sa 18,3% sa mga control area. Ang kakulangan ng liwanag na ito, kasama ang progresibong pagkakabaon sa ilalim ng calcite , ay nag-iwan sa isang lugar na 6,7 km² na ganap na walang mga parang ng seagrass.
Itinuro ni VÃctor Orenes-Salazar, isang mananaliksik sa IEO-CSIC at pangunahing may-akda ng pag-aaral, na "ang laki ng pagkawala ng seagrass ay lalong nakababahala." Ipinaliwanag niya na ang penomenong ito "ay hindi limitado sa pagbabago ng kulay ng tubig," kundi lubos din nitong binabawasan ang dami ng liwanag na umaabot sa ilalim at patuloy na nagdedeposito ng mga particle ng calcite sa mga halaman. Sa katunayan, ipinapahiwatig ng datos na ang mga halaman ay tuluyang nawala sa gitnang core ng apektadong lugar.
Mga mapaminsalang epekto para sa buhay dagat
Ang pagkawala ng mga parang ng seagrass ay may direktang epekto sa mga isda, dahil ang mga lugar na ito na may halaman ay mahalaga bilang kanlungan at lugar ng pag-aanak. Upang masukat ang epektong ito, sinuri ng mga mananaliksik mula sa University of Murcia ang mahigit 4.000 ispesimen sa loob ng isang taon. Ang mga resulta ay kapani-paniwala: habang 21 iba't ibang uri ng hayop ang natukoy sa malulusog na lugar, sampu lamang ang lumitaw sa gilid ng apektadong lugar, at sa loob ng pinakanaapektuhang core, tatlo lamang ang nakaligtas.
Ang mga uri ng hayop na malapit na nauugnay sa mga parang ng seagrass, tulad ng river needlefish at wrasse, ay halos nawala na sa lugar, habang ang mas pangkalahatang uri, tulad ng black goby, ay dumami ang bilang. Itinuturo ni Adrián Guerrero-Gómez, isang mananaliksik sa Department of Zoology sa University of Murcia (UMU ), na ang phenomenon na ito ay hindi nangyayari sa isang buo na ecosystem: "Ang puting bahagi ay hindi nakakaapekto sa isang hindi nagalaw na ecosystem; ito ay dumating pagkatapos ng mga dekada ng mga pagbabago at pagkawala ng malalalim na tirahan . Iminumungkahi ng aming mga resulta na ang phenomenon na ito ay lalong nagpapasimple sa mga komunidad na sumailalim na sa mga makabuluhang pagbabago."
Binigyang-diin ng mga may-akda na ang pag-aaral na ito ang unang empirikal na demonstrasyon, sa buong mundo, na ang isang talamak na kaso ng whiting ay maaaring magtagal nang maraming taon at magdulot ng malawakang pagbabago sa ekolohiya sa isang coastal ecosystem. Isinagawa ang pananaliksik dahil sa pondo ng estado, rehiyon, at Europa sa pamamagitan ng mga proyektong BELICH at GRASSREC at mga kontrata sa Directorate General para sa Mar Menor ng Autonomous Community of Madrid.
Itinuturing ng pangkat ng pananaliksik na isang prayoridad ang patuloy na pagsubaybay sa ebolusyon ng puting bahagi, pagtatasa kung maaari itong kumalat sa mas sensitibong mga lugar ng lagoon, at pagtukoy kung ang mga halaman sa ilalim ng tubig ay makakapagbagong-buhay sa paglipas ng panahon. Mahalaga ang patuloy na pagsubaybay upang maiwasan ang karagdagang pagkasira at upang matukoy kung ang ecosystem ng Mar Menor ay makakabangon mula sa bagong dagok na ito sa kapaligiran.
