Isang nakakakabang sandali sa dagat ang nagtapos nang masayang malapit sa hilagang-kanlurang baybayin ng Mallorca, kung saan isang pawikan na nakulong sa mga kalat ang nakalaya dahil sa mabilis na pag-iisip ng mga tripulante ng isang recreational boat. Ang eksena, na nakunan ng video, ay naging isang malinaw na halimbawa kung paano direktang nakakaapekto ang polusyon sa dagat sa mga hayop sa Mediterranean.
Naganap ang insidente malapit sa Sa Foradada, isa sa mga pinakakilalang tanawin sa kabundukan ng Serra de Tramuntana. Doon, lumitaw ang isang pawikan na lumalangoy nang may halatang kahirapan, nakasabit sa isang sako ng raffia at isang lubid na nakakulong sa isa sa mga binti nito sa likuran. Ang nagsimula bilang isang libangan ay nauwi sa isang biglaang operasyon ng pagsagip sa dagat.
Isang impromptu rescue sa harap ng Sa Foradada
Mula sa kubyerta ng bangka, napansin ng mga sakay na kakaiba ang galaw ng hayop at tila labis na nababagabag at pagod . Paglapit nila, natuklasan nila na may pinaghalong lubid at sako ng raffia na nakapalibot sa kaliwang palikpik nito, na pumipigil dito sa normal na paglangoy at pinipilit itong magsikap nang labis upang manatiling nakalutang.
Ang may-ari ng bangka, na kinilalang si Luis, ay nagpasyang kumilos agad. Sa video, maririnig siyang may determinasyong nagsasabing, "Iligtas natin ang buhay nito," bago tumalon sa tubig. Maingat niyang nilapitan ang pagong, sinubukang pakalmahin ito, at nagawang gabayan ito papunta sa bangka upang mas ligtas niya itong matulungan.
Nang nasa kubyerta na, at sa tulong ng mga nakasakay, ang hayop ay inilagay sa isang matatag na posisyon. Magkasama, sinimulan nilang manipulahin ang gusot ng raffia at lubid na halos parang isang tourniquet sa paligid ng kapay nito. Nagpakita ang pagong ng mga palatandaan ng kaba at pagkapagod, ngunit hinayaan silang ipagpatuloy ang maniobra, tila alam na nilayon nitong tumulong.
Matapos ang ilang pagtatangka, at nang may matinding pag-iingat upang maiwasan ang karagdagang pinsala, nagawa nilang tuluyang mapalaya ang nakulong na paa. Di-nagtagal, ang pagong ay ibinalik sa tubig, kung saan ito ay nagsimulang lumangoy nang mas malaya, unti-unting nakabawi ng kakayahang kumilos at dahan-dahang lumayo sa bangka.
Itinampok ng insidente hindi lamang ang kakayahan ng mga mandaragat na tumugon, kundi pati na rin ang kahinaan ng mga hayop na ito sa mga debris sa dagat , na naging pang-araw-araw na banta sa katubigan ng Mediterranean.
Ang epekto ng mga plastik at mga basura sa pangingisda sa mga pawikan
Ang nangyari malapit sa Sa Foradada ay hindi isang nakahiwalay na insidente. Matagal nang nagbabala ang mga organisasyon ng mga marine wildlife na ang mga plastik, lambat, at lubid na iniiwan sa dagat ay may partikular na seryosong epekto sa mga pagong. Ang mga hayop na ito ay maaaring mahuli sa mga supot, sako, lubid, o mga piraso ng lambat, o makakain ng mga piraso ng plastik, na napagkakamalang pagkain ang mga ito.
Sa kaso ng pagkakasabit sa mga palikpik, tulad ng naranasan ng pagong na ito, ang problema ay karaniwang nagsisimula sa isang simpleng sagabal. Ang hayop, sa pagtatangka nitong makawala sa sarili, ay kinakagat, hinihila, at pinipilipit, na nagiging sanhi ng lalong pagkasabit ng materyal. Pinapataas nito ang presyon sa paa , at ang lubid o plastik ay nagsisilbing pangtali na pumipigil sa sirkulasyon.
Ang sitwasyong ito ay kadalasang humahantong sa malulubhang pinsala: humihinto nang maayos ang daloy ng dugo, na nagdudulot ng pamamaga, pananakit, at kalaunan ay nekrosis sa apektadong bahagi. Kung hindi magagamot nang maayos, ang palikpik ay maaaring malubhang mapinsala o tuluyang mawala . Gayunpaman, ang mga pagong ay matibay na hayop at, ayon sa mga eksperto, maaaring mabuhay nang may hanggang tatlong palikpik.
Ang Dagat Mediteraneo, sa kabila ng napakalaking halaga nito sa ekolohiya, ay nag-iipon ng maraming lumulutang na mga kalat at dumi na may kaugnayan sa mga aktibidad ng tao. Ang mga supot, pambalot, lubid ng bangka, at mga labi ng kagamitan sa pangingisda ay bumubuo ng isang mapanganib na sangkap para sa mga uri ng hayop sa dagat. Ang mga pagong, na karaniwang kumakain malapit sa ibabaw ng tubig, ay madalas na nakakaranas ng duming ito at direktang nagdurusa sa mga kahihinatnan nito.
Ang mga kaso tulad ng nangyari sa baybayin ng Mallorca ay nagsisilbing paalala na sa likod ng bawat piraso ng itinapong plastik, maaaring mayroong isang hayop na nasa panganib. Higit pa sa anekdota, ang video ng pagsagip na ito ay nagpapakita kung paano maaaring magdulot ng pagbabago ang isang gawa ng kabaitan, at kung gaano kahalaga ang pag-iwas at pagbabawas ng basura sa pagsugpo sa problemang ito.
Ano ang gagawin kung makakita tayo ng pawikan na nakatali
Ang pinangyarihan ng pagsagip ay nagdulot ng maraming tanong sa mga madalas pumupunta sa dagat: Tama ba na makialam nang mag-isa? Paano ka dapat kumilos kung makakita ka ng pagong nakasabit sa mga lubid o plastik? Ang Palma Aquarium Foundation, isa sa mga nangungunang organisasyon sa Balearic Islands para sa pangangalaga ng mga marine wildlife, ay nais magpadala ng isang napakalinaw na mensahe.
Binuod ito ng direktor nito na si Débora Morrison sa pamamagitan ng isang mariing babala: "Huwag na huwag mong tatanggalin ang lambat ." Ipinaliwanag niya na karaniwan sa mga pagong na masabit sa raffia, plastik, o lubid, pangunahin na sa paligid ng kanilang mga palikpik. Sa karamihan ng mga kaso, ang hayop ay matagal nang nagpupumiglas at pinalala pa nito ang sitwasyon nito sa pamamagitan ng pagtatangkang palayain ang sarili.
Ipinaliwanag ng eksperto na sa pamamagitan ng pagkagat at paghila sa materyal gamit ang kanilang mga bibig, mas lalo lamang hinihigpitan ng mga pagong ang plastik o lubid sa paligid ng kanilang paa, na nagpapatibay sa epekto ng tourniquet. Bilang resulta, naaapektuhan ang sirkulasyon ng dugo , namamaga ang palikpik, at nagsisimulang lumala ang tisyu. Ang paglala na ito ay maaaring hindi halata sa mata na hindi sanay.
Ang pinakamalaking panganib ay lumilitaw kapag ang isang tao, na may mabuting intensyon, ay nagpasyang putulin o tanggalin ang gusot nang walang pangangasiwa ng beterinaryo. Ipinaliwanag ni Morrison na kung ang presyon na humahawak sa dugo ay biglang mawawala, ang biglaang pagbabalik ng daloy ng dugo ay maaaring magdulot ng malubhang komplikasyon at maging sanhi ng pagkamatay ng hayop . Ito ay isang penomenong hindi gaanong kilala ng publiko.
Dahil dito, ang opisyal na rekomendasyon ay napakaespesipiko: maingat na buhatin ang hayop, hangga't maaari nang hindi nagdudulot ng karagdagang pinsala, at agad na tumawag sa 112. Mula roon, isinaaktibo ang protokol ng pagsagip at ang mga espesyalisadong pangkat ng mga marine wildlife ay kikilos, na may angkop na mga mapagkukunan at kagamitang beterinaryo upang masuri ang bawat kaso.
Ang papel ng mga espesyalista at ang realidad ng mga amputasyon
Kapag naiulat na ang isang pagong ay nakasabit sa tubig, ang mga espesyalisadong pangkat ay nagtutungo sa lokasyon o nag-oorganisa ng paglilipat ng hayop sa isang itinalagang sentro . Binigyang-diin ni Morrison na ang pundasyon ay handang pumunta saanman kinakailangan upang asikasuhin ang mga kasong ito, dahil ang wastong paggamot sa mga unang ilang oras ay maaaring makagawa ng malaking pagkakaiba sa prognosis.
Kapag nasa kamay na ng mga propesyonal, isinasagawa ang mga klinikal na pagtatasa upang matukoy ang lawak ng mga pinsala. Ang proseso ng pag-alis ng gusot ay isinasagawa sa isang kontroladong paraan, sa isang handa na kapaligiran, at sa ilalim ng pangangasiwa ng beterinaryo. Binabawasan nito ang panganib ng mga komplikasyon na nauugnay sa muling pag-aktibo ng daloy ng dugo at nagbibigay-daan para sa paglalapat ng mga partikular na paggamot, tulad ng gamot, lokal na pangangalaga sa sugat, o, sa mga malalang kaso, operasyon.
Gayunpaman, ang datos na pinangangasiwaan ng mga organisasyon ng konserbasyon ay hindi partikular na nakapagpapatibay-loob: humigit-kumulang 80% ng mga kaso ng pagkakabuhol-buhol ay nauuwi sa pagputol ng apektadong palikpik. Inilalarawan ng pigurang ito kung gaano kalala ang pinsala kadalasan sa oras na matagpuan ang hayop at magamot mula sa mga espesyalista.
Sa kabila ng lahat, ang pagkawala ng isang paa't kamay ay hindi palaging isang sentensiya ng kamatayan. Ang mga pawikan ay nakakagulat na nakakaangkop nang maayos sa pamumuhay na may tatlong palikpik, at marami ang nagagawang magpatuloy sa paglangoy, pagkain, at paglalakbay sa malalayong distansya. Ang mga sentro ng pagbawi ay gumagana nang tumpak upang matulungan ang pinakamaraming pawikan hangga't maaari na mabawi ang sapat na katatagan upang makabalik sa dagat.
Itinuturo mismo ni Morrison na, gaano man ito kalupit, ang interbensyon ng tao ay hindi laging naroroon sa kalikasan. Kung walang makakapansin sa isang nakakulong na hayop, ang palikpik ay maaaring tuluyang matanggal nang kusa dahil sa kakulangan ng daloy ng dugo at pagkasira ng tisyu. Ang prosesong ito, na maaaring magmukhang brutal, ay sumasalamin din sa kahanga-hangang kakayahan ng mga species na ito na mabuhay sa mga mapanganib na kapaligiran.
Sa pagitan ng udyok na tumulong at ng pangangailangang maging maingat
Ang video ng pagsagip sa Sa Foradada ay may kaugnayan sa isang bagay na lubhang makatao: ang udyok na kumilos kaagad kapag nakakita tayo ng hayop na nasa panganib. Kinikilala ng Palma Aquarium Foundation ang pakiramdam na ito, ngunit iginiit na ang "pagtulong" nang walang wastong pagsasanay ay maaaring maging mapanganib . Ang tila isang mahabagin na gawain sa unang tingin ay maaaring magkaroon ng hindi inaasahang mga kahihinatnan kung hindi susundin ang mga tamang protocol.
Samakatuwid, ang pangunahing mensahe na ipinapadala nila sa mga nagboboat, mangingisda, at manlalangoy ay ang sikaping manatiling kalmado at suriin ang sitwasyon bago makialam. Sa maraming pagkakataon, ang pinakamahusay na kontribusyon ay ang pagtiyak na ang pagong ay mananatiling ligtas mula sa karagdagang pinsala (halimbawa, sa pamamagitan ng pagpigil dito sa paglapit sa mga propeller o bato) at pagtawag sa mga serbisyong pang-emerhensya sa lalong madaling panahon upang ang mga espesyalisadong pangkat ang makakilos.
Binibigyang-diin ng mga organisasyon ng konserbasyon na mayroong isang network ng pagtugon upang i-coordinate ang mga pagsagip, paglilipat, at mga paggamot sa beterinaryo. Ang istrukturang ito ay nagbigay-daan sa maraming pawikan na makatanggap ng napapanahong pangangalaga sa iba't ibang lokasyon sa buong Espanya at sa European Mediterranean. Kung mas maraming tao ang nakakaalam ng protokol na ito, mas malaki ang posibilidad na ang isang pagkakakita ay magreresulta sa isang matagumpay na pagsagip.
Kasabay nito, ang mga pumupunta sa dagat ay hinihikayat na magkaroon ng mas responsableng mga gawi: pagbabawas ng paggamit ng mga plastik na pang-isahang gamit, pagpigil sa mga piraso ng lubid o kagamitan sa pangingisda na mapunta sa tubig, at pagkolekta ng anumang lumulutang na kalat na matatagpuan habang naglalayag, basta't ligtas itong gawin. Ang edukasyon sa kapaligiran ay isang mahalagang kasangkapan upang mabawasan ang mga sitwasyon tulad ng nararanasan sa Mallorca.
Ang kaso ng pagong na pinakawalan sa Sa Foradada ay nagbubuod sa iisang eksena ng dalawang sukdulan ng realidad na ito: sa isang banda, ang patuloy na banta na dulot ng mga debris sa dagat; sa kabilang banda, ang pagtugon ng mga taong nakakaharap ng isang hayop na nasa panganib at nagpasyang kumilos nang responsable, umaasa sa mga propesyonal at umiiral na mga protocol.
