Kapag ikaw ay halos isang milimetro ang haba at isa ka nang crustacean, ang buhay sa tubig ay maaaring maging isang tunay na labanan. Para sa mga sikat na water flea, o Daphnia , ang mundo ay puno ng patuloy na panganib at nakanganga na mga panga na naghihintay lamang ng mabilis na kagat, kaya ang kanilang kaligtasan ay nakasalalay sa mga reflexes na kasingbilis ng kidlat.
Ang maliliit na nilalang na ito, na gumugugol ng kanilang oras sa pagsasala ng bakterya at algae, ay mga pangunahing tauhan sa anumang ecosystem ng tubig. Gayunpaman, ang pagkain sa ibabaw ay nag-iiwan sa kanila na ganap na nalalantad sa mga mandaragit, na pinipilit silang bumuo ng mga ebolusyonaryong trick na karapat-dapat sa isang pelikulang pang-espiya upang maiwasan ang pagiging susunod na pagkain.
Ang sining ng pagtuklas sa kaaway: Kairomones at pagtakas
Ang pinakamatalinong estratehiya ng Daphnia magna ay ang kakayahan nitong maamoy ang isda bago pa man ito makita ng mga isda. Hindi ito mahika, kundi purong kimika: nakakakita sila ng isang molekula na tinatawag na 5-α-cyprinol sulfate , isang asin na apdo na obligadong inilalabas ng mga isda bilang bahagi ng kanilang metabolismo.
Sa biyolohiya, ang mga sangkap na ito ay tinatawag na mga kairomone . Gumagana ang mga ito bilang isang hindi sinasadyang senyales na ang mandaragit ay umaalis sa bakas nito, na nagpapaalam sa biktima na may nagkukubli sa malapit. Sa sandaling matuklasan ng pulgas ng tubig ang amoy na ito, hindi ito mag-aaksaya ng kahit isang segundo at tumatakas patungo sa malalim at madilim na mga patong ng tubig.
Kawili-wili ang ganitong pag-uugali ng mga pandarayuhan, dahil nananatili sila sa ilalim sa araw upang maiwasan ang pagtuklas at umaakyat lamang sa ibabaw sa gabi upang kumain. Ang ilang mga indibidwal ay may kakayahang gumawa ng mga patayong galaw na ito, na naglalakbay nang hanggang 60 metro sa isang araw upang manatiling ligtas.
Mga pisikal na adaptasyon sa iba't ibang mangangaso
Kung mabigo ang paraan ng pang-amoy, may plano B ang Daphnia: baguhin ang sarili nilang katawan. Hindi lahat ng mandaragit ay pare-pareho, at samakatuwid ang tugon sa pagtatanggol ay nag-iiba depende sa banta. Ipinakita ng agham na may mga chemoreceptor gene na nagpapagana ng mga pagbabagong morpolohikal na ito.
- La Daphnia magna maaari maging bilog na parang lobo kapag natukoy nito ang presensya ng Triops crustacean.
- La Daphnia longicephala pumili ka palakihin ang kanyang ulona nagpapahirap sa mga isdang lumalangoy na mahuli ito mula sa likuran.
- La Daphnia lumholtzi bubuo pahabang mga tinik kapwa sa ulo at buntot upang ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa mga matinik na mandaragit.
Para mangyari ito, ang organismo ay gumagamit ng mga ionotropic receptor (partikular na ang mga subtype na IR25a at IR93a). Kung ang mga receptor na ito ay naharang, hindi madarama ng hayop ang kemikal na signal at hindi mabubuo ang mga depensa nito, na nag-iiwan dito na ganap na mahina sa pag-atake.
Ang pulgas sa tubig bilang biktima sa aquarium
Sa mundo ng mga aquarium, ang mga nilalang na ito ay lubos na pinahahalagahan bilang mataas na kalidad na live na pagkain . Dahil mayaman sila sa protina, calcium, at bitamina A, nagtataguyod sila ng mabilis na paglaki at mas matingkad na kulay sa mga isdang ornamental, gayundin ang pagpapasigla ng kanilang mga likas na hilig sa pangangaso.
Mas gusto ng maraming hobbyist na palakihin ang mga ito sa bahay gamit ang berdeng tubig o spirulina , dahil ang mga ito ay natural na filter feeder na naglilinis ng tubig mula sa mga detritus. Gayunpaman, kung ang isang aquarist ay makatagpo ng infestation ng Daphnia, ang pinakamabisang solusyon ay ang pagpapakilala ng isda na mabilis na kakain sa kanila, bagaman dapat mag-ingat upang matiyak na hindi rin aatakehin ng mandaragit ang hipon na Neocaridina.
Isang interesanteng katotohanan ay ang cryptobiosis . Kapag matindi ang mga kondisyon o labis ang presyon mula sa mga mandaragit, ang babae ay lumilikha ng mga itlog na protektado ng isang keratin layer na tinatawag na ephipium. Ang mga itlog na ito ay maaaring mabuhay sa gastric juices ng isang isda at muling simulan ang siklo ng buhay kapag ang ephipium ay naideposito sa isang angkop na lugar, na minsan ay dinadala ng mga paa ng mga ibon.
Mula sa kanilang papel bilang mga bioindicator ng kadalisayan ng tubig hanggang sa kanilang kakayahang dayain ang kamatayan sa pamamagitan ng kimika, ang mga pulgas sa tubig ay kumakatawan sa isang perpektong balanse sa pagitan ng kahinaan at katatagan , na tinitiyak na, sa kabila ng pagiging paboritong target ng libu-libong uri ng hayop, patuloy silang naninirahan sa mga ilog, lawa at aquarium sa buong mundo.
