Ang penomenong ito, na kung minsan ay maaaring makagambala sa paglangoy at magdulot ng kakulangan sa ginhawa para sa mga turista at residente , ay dahil sa mga natural na proseso na nauugnay sa siklo ng buhay ng mga hayop na ito, mga padron ng hangin, at mga agos ng karagatan. Bagama't kapansin-pansin ang kanilang presensya at nangangailangan ng dagdag na pag-iingat, ipinapaalala sa atin ng mga eksperto na sila ay bahagi na ng marine ecosystem sa loob ng milyun-milyong taon.
Mga sanhi ng napakalaking pamumulaklak ng dikya
Ang mga dikya na nagtitipon nang maramihan sa baybayin ay karaniwang nangyayari kapag nagkataon ang ilang salik: tubig na mayaman sa plankton para sa pagkain, kanais-nais na temperatura, at mga partikular na padron ng hangin at agos . Sa ilalim ng mga kondisyong ito, ang mga kuyog na inaanod papunta sa dagat ay kalaunan ay natatangay patungo sa baybayin.
Itinuturo ng mga mananaliksik sa marine ecosystem na ang mga konsentrasyong ito ay hindi mga nakahiwalay na pangyayari, kundi mga paulit-ulit na pangyayari na mas kapansin-pansin sa ilang taon dahil sa laki ng mga pamumulaklak. Kapag sagana ang pagkain sa mga yugto ng kabataan, mabilis na lumalaki ang populasyon at ang penomeno ay nagiging mas nakikita.
Ang isa pang mahalagang salik ay ang sirkulasyon ng tubig sa dagat sa mga lugar ng golpo o look , kung saan ang mga agos ay maaaring magsilbing "funnel" at makaipon ng malalaking dami ng dikya sa medyo maliliit na lugar, kung saan nagtitipon ang mga naliligo.
Bukod pa rito, ang mga pagbabago sa haligi ng tubig sa buong panahon ay may direktang impluwensya: sa tagsibol at tag-araw, ang mga mainam na kondisyon ay lumilitaw para sa dikya upang makapasok sa kanilang pinakanakikitang yugto , na perpektong tumutugma sa kasagsagan ng panahon ng turista.
Siklo ng buhay: kung bakit sila lumilitaw nang tama sa tag-araw
Ang mga dikya ay may kakaibang siklo ng buhay na nagpapaliwanag kung bakit sila nakikita lamang nang maramihan sa ilang partikular na oras ng taon. Sa buong taon, nagpapalit-palit sila sa pagitan ng isang mikroskopikong yugto, na nakakabit sa seabed, at isang malayang lumulutang na yugto sa tubig , na siyang nakikita natin gamit ang hubad na mata.
Sa panahon ng taglagas at taglamig , nangingibabaw ang mga polyp ; ang maliliit na istrukturang ito ay nananatiling nakakabit sa ilalim ng dagat. Sa yugtong ito, hindi sila halos napapansin, ngunit inihahanda nila ang lupa para sa susunod na hakbang: ang produksyon ng mga batang dikya kapag tumaas ang temperatura at nagbabago ang pagkakaroon ng pagkain.
Sa pagdating ng tagsibol at tag-araw, ang mga polyp na ito ay naglalabas ng mga dikya na mabilis na lumalaki. Sa maraming bahagi ng Timog Atlantiko, ang malalaking konsentrasyon ay karaniwang naoobserbahan simula sa Disyembre, na umaabot sa pinakamataas na antas sa Enero at Pebrero , kasabay ng panahon ng kapaskuhan sa mga dalampasigan.
Mula sa mga unang buwan ng taglagas, ang bilang ng mga ispesimen na nakikita sa ibabaw ay lubhang nababawasan. Sa pagsasagawa, nangangahulugan ito na, bagama't ang species ay naroroon sa lugar sa buong taon, ang mga "pagsalakay" sa baybayin ay naipon sa loob ng ilang buwan at pagkatapos ay nawawala sa paningin ng mga manlalangoy at mga mangingisda para sa libangan.
Ang mga itinatampok na uri: Chrysaora plocamia
Sa iba't ibang lokasyon sa Timog Atlantiko, kabilang ang mga golpo at bukas na look, ang pinakakaraniwang naoobserbahang uri sa mga bulaklak na ito ay ang dikya na Chrysaora plocamia , na kabilang sa grupong scyphozoan. Ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng medyo malaking sukat at kapansin-pansing mga galamay.
Ipinapahiwatig ng mga siyentipikong tala na ang dikya na ito ay regular na naidokumento simula pa noong dekada 1970 , na may partikular na kapansin-pansing mga yugto ng kasaganaan sa ilang partikular na taon at halos patuloy na presensya nitong mga nakaraang panahon tuwing tag-araw.
Ang organismong ito ay itinuturing na isang "R-strategist," ibig sabihin ay mabilis itong lumaki, mataas ang antas ng reproduksyon, at nakakagawa ng maraming larva . Nagbibigay-daan ito upang mabilis nitong samantalahin ang mga panahon ng masaganang pagkain at paramihin ang populasyon nito sa maikling panahon.
Ipinahihiwatig ng pananaliksik na marami sa mga dikya na ito ang kumukumpleto ng kanilang buong siklo ng buhay sa loob mismo ng golpo o look , mula sa mga benthic stages na nakakabit sa seabed hanggang sa adultong dikya na naoobserbahan ng mga manlalangoy. Ang kakayahang ito na kumpletuhin ang siklo sa parehong lokasyon ay nagpapahintulot sa penomenong ito na maulit taon-taon.
Mga panganib sa mga naliligo at posibleng abala
Sa kabila ng kanilang kapansin-pansin at kadalasang nakakatakot na anyo, karamihan sa mga dikya na kasama sa mga bulaklak na ito ay hindi itinuturing na lubhang mapanganib sa mga malulusog na tao. Gayunpaman, maaari silang magdulot ng kapansin-pansing kakulangan sa ginhawa at, sa ilang mga kaso, nangangailangan ng medikal na atensyon.
Ang mga dikya tulad ng Chrysaora plocamia ay may mga galamay na may mga nakatutusok na selula na naglalabas ng kamandag upang hulihin ang biktima. Kapag nadikitan sila ng balat ng tao, kadalasan ay nagdudulot ito ng pagkahapo, pangangati, at lokal na iritasyon, na lalong nakakaabala sa mga bata at sa mga may sensitibong balat.
Ang pinakakaraniwang epekto ay ang pakiramdam na parang nasusunog at pamumula , na, bagama't hindi karaniwang humahantong sa malubhang pinsala, ay maaaring maging lubhang hindi komportable sa loob ng ilang oras. Sa karamihan ng mga kaso, ang kakulangan sa ginhawa ay nawawala sa pamamagitan ng mga simpleng hakbang at hindi nag-iiwan ng pangmatagalang epekto.
Iginiit ng mga eksperto na, kahit na ang mga species na ito ay hindi kabilang sa mga pinaka-mapanganib sa mundo, mahalagang mapanatili ang paggalang at huwag bawasan ang kanilang mga epekto , dahil ang mga taong may allergy, maliliit na bata o mga naliligo na may mga dati nang problema sa kalusugan ay maaaring mas malala ang reaksyon sa kagat.
Ano ang dapat gawin sa kaso ng isang tusok ng dikya
Kung makasalamuha mo ang dikya at makaranas ng mga sintomas ng tusok, inirerekomenda ng mga eksperto na manatiling kalmado at sundin ang ilang pangunahing hakbang. Ang layunin ay mabawasan ang sakit, maiwasan ang karagdagang pag-activate ng mga selulang tumutusok, at maiwasan ang impeksyon.
Una, ipinapayong lumabas agad sa tubig upang maiwasan ang karagdagang pagdikit sa mga galamay at upang mahinahong masuri ang lawak ng pinsala. Kapag nasa pampang na, mahalagang huwag kuskusin ang bahagi, dahil maaari nitong masira ang anumang mga nakatutuyong selula na nakakabit pa rin sa balat at lumala ang reaksyon.
Kung may nakikitang mga piraso ng galamay, tanggalin ang mga ito gamit ang isang bagay tulad ng kard, shell, o sipit, at iwasang gumamit ng kamay lamang . Pagkatapos, banlawan ng tubig-dagat , huwag kailanman ng tubig-tabang, dahil ang biglaang pagbabago ng kaasinan ay maaaring magpagana ng mas maraming nematocyst.
Maraming gabay sa pangunang lunas ang nagrerekomenda ng paglalagay ng lokal na sipon, alinman sa mga ice pack na nakabalot sa tela o mga cold compress, upang maibsan ang sakit at pamamaga. Sa ilang mga kaso, iminumungkahi ang paggamit ng suka o mga partikular na solusyon , depende sa lugar at uri ng dikya, pati na rin ang mga dermatological cream na may anti-inflammatory effect, na laging nasa ilalim ng pangangasiwa ng doktor.
Kung ang discomfort ay matindi, lumalampas sa bahaging nadikitan, nahihirapang huminga o nahihilo, o kung ang apektadong tao ay isang bata, matanda, o isang taong may dati nang kondisyon, mahalagang pumunta agad sa health center o kumonsulta sa mga serbisyong pang-emerhensya.
Mga tip sa kaligtasan at pakikipamuhay sa mga dalampasigan na may dikya
Kapag maraming dikya ang natukoy malapit sa baybayin, ang mga organisasyong tagapagligtas at mga awtoridad ay karaniwang naglalabas ng mga partikular na rekomendasyon at, kung minsan, mga bahagyang paghihigpit sa paglangoy . Ang pagsunod sa mga alituntuning ito ay susi sa pagbabawas ng mga panganib.
Inirerekomenda ng mga eksperto na iwasan ang direktang pakikipag-ugnayan sa dikya, kapwa sa tubig at sa buhangin , kahit na mukhang hindi gumagalaw ang mga ito. Ang isang napadpad na dikya ay maaaring mapanatili ang kakayahang kumagat nang ilang panahon, kaya pinakamahusay na huwag itong hawakan o gamitin bilang "laruan" sa dalampasigan.
Bago pumasok sa dagat, ipinapayong bigyang-pansin ang mga karatula at babala sa watawat , pati na rin makinig sa mga tagubilin ng mga lifeguard at surveillance personnel, na karaniwang may mga napapanahong impormasyon tungkol sa kalagayan ng tubig.
Sa mga araw na naiulat ang malaking konsentrasyon ng isda, maraming tao ang pinipiling manatili sa mas mababaw na lugar o bawasan ang kanilang oras sa tubig . Sa mga partikular na apektadong lugar, maaaring isaalang-alang ng ilang mga dalampasigan ang paglalagay ng mga lambat o boya upang lumikha ng medyo mas ligtas na mga lugar para lumangoy, basta't pinahihintulutan ng mga kondisyon.
Isang natural na penomeno na paulit-ulit na nangyayari taon-taon
Bagama't maaaring mukhang isang pambihirang sitwasyon sa unang tingin, ang napakalaking presensya ng dikya sa ilang mga lugar sa baybayin ay, ayon sa mga eksperto, isang natural at paikot na kababalaghan na inaasahan sa ilang partikular na oras ng taon. Ang mga siyentipikong tala na naipon sa loob ng mga dekada ay nagpapakita na ang mga pangyayaring ito ay regular na nauulit.
Sa maraming pagkakataon, ang mga taon kung kailan kapansin-pansin ang kanilang presensya ay kasabay ng mga panahon ng lubos na kanais-nais na mga kondisyon sa kapaligiran para sa kanilang pagpaparami at ng mataas na pagkakaroon ng pagkain sa haligi ng tubig. Ginagawa nitong mas matindi at nakikita ang mga pamumulaklak mula sa baybayin.
Itinuturo ng mga eksperto na, bagama't ang persepsyon ng publiko ay maaaring bago o hindi inaasahang lumalala ang problema, ang malaking bahagi ng epektong ito ay dahil sa mas malawak na saklaw ng media at pagtaas ng atensyon mula sa mga residente at turista . Ang parehong mga dalampasigan na ilang dekada na ang nakalilipas ay nakaranas ng mga yugto ng pamumulaklak ng dikya ngayon ay mas maraming tao ang nagmamasid at nagbabahagi ng mga larawan.
Hindi binabawasan ng kontekstong ito ang kahalagahan ng mga abalang dulot nito para sa paglilibang at ilang mga aktibidad na pang-libangan, ngunit nakakatulong ito upang mailagay ang penomeno sa wastong pananaw nito: hindi ito isang biglaang pagkagambala ng isang organismo na banyaga sa kapaligiran , kundi ang nakikitang pagpapahayag ng mga prosesong ekolohikal na nagaganap nang matagal na panahon.
Ang tanawin ng mga dalampasigan na may malalaking konsentrasyon ng dikya ay maaaring makabagabag para sa mga naghahanap ng mapayapang paglangoy, ngunit ayon sa magagamit na siyentipikong datos, ito ay isang natural na proseso na nauugnay sa siklo ng buhay ng mga hayop na ito, sa dinamika ng karagatan, at paulit-ulit na mga padron sa kapaligiran . Sa pamamagitan ng malinaw na impormasyon, pag-iingat sa tubig, at paggalang sa mga tagubilin ng mga lifeguard, posible na patuloy na masiyahan sa baybayin habang binabawasan ang mga panganib at tinatanggap na ang pagbabahagi ng espasyo kasama ang dikya ay lalong nagiging bahagi ng ating mga tag-init.