Sa Lawa ng Fúquene, sa pagitan ng Cundinamarca at Boyacá, ang pulang alimango ng Amerika (Procambarus clarkii) ay naging isang sakit sa kapaligiran mula sa pagiging pambihira. Ang presensya nito ay naglalagay ng presyon sa mga katutubong hayop at sa hito , isang endemic species na lubhang nanganganib na.
Dahil sa ganitong sitwasyon, sinusubukan ng Unibersidad ng Cundinamarca ang isang praktikal na solusyon: ang pagbabago ng mananalakay bilang harina ng protina upang ipakain sa mga hayop, gamit ang mga field sampling at mga pagsubok sa laboratoryo na naglalayong kontrolado at napapanatiling paggamit.
Ekolohikal na epekto sa Fúquene at pagsulong ng mga species
Ang uri ng isdang ito ay inuri bilang invasive ng CAR (Regional Autonomous Corporation) dahil sa mabilis nitong pagkalat at mga epekto nito sa ecosystem. Ayon sa mga mananaliksik, nakikipagkumpitensya ito para sa pagkain at tirahan, at nagpapahirap sa pagbangon ng hito , na kinilala bilang isa sa mga pinakaapektadong uri.
Ang mabilis nitong siklo ng pagpaparami at kawalan ng mga natural na mandaragit ay sumasama sa isang hindi inaasahang kakampi: ang water hyacinth , isang lumulutang na halaman na nagbibigay dito ng kanlungan. Ang problema ay hindi na limitado sa Fúquene: may mga ulat ng mga peste sa iba pang mga basang lupa sa Cundinamarca at Boyacá , na nagpapakomplikado sa anumang mabilis na pagsisikap na mapigilan ang pagkalat.
Paano siya nakarating at bakit napakahusay niyang umangkop?
Ang pulang alimango ay ipinakilala sa Colombia noong 1986 sa Cauca Valley para sa mga layuning pangkomersyo. Mula roon, nakatakas ito at kumalat sa ilang mga basin ng ilog; ang presensya nito sa Fúquene ay naitala mula pa noong kalagitnaan ng 2000s, na may mga ulat na naglalagay nito sa kabundukan noong bandang 2006.
Ang kanilang tagumpay sa pagsalakay ay ipinaliwanag ng kanilang kakayahang umangkop sa kapaligiran, mataas na kakayahang mabuhay, at, higit sa lahat, ng katotohanang dumarating sila nang walang natural na mga mandaragit . Dagdag pa rito ang posibilidad ng aksidenteng pagdadala ng mga tao o ang kanilang pagdadala sa mga daluyan ng tubig na nagdurugtong sa iba't ibang lawa at basang lupa; ang kakayahang ito ay karaniwan sa ilang uri ng ulang.
Mula sa lab hanggang sa bukid: iyon ang proyekto
Nangongolekta ang pangkat ng unibersidad ng mga ispesimen sa Fúquene, kadalasang kasama ng water hyacinth, at dinadala ang mga ito sa mga laboratoryo sa kampus ng Ubaté . Ang layunin ay upang makilala ang biyolohiya ng mga crustacean, ang kapaligiran nito, at makakuha ng mga kinatawan na sample ng lokal na populasyon.
Sa laboratoryo, ang materyal ay sumasailalim sa paunang pagluluto upang maalis ang mga pathogen at pagkatapos ay giniling upang maging isang eksperimental na harina . Ang harina na ito ay sinusubukan sa mga manok upang masuri ang kaligtasan at potensyal nito bilang sangkap sa pagkain ng hayop.
Kabilang sa mga baryabol na pinag-aaralan ang pagtaas ng timbang, pigmentasyon, at nutritional value , na may partikular na atensyon sa nilalaman ng protina at sa tunay na natutunaw na bahagi nito. Maingat na isinasaalang-alang ng pangkat ang mga paggamit sa aquaculture sa hinaharap kung maganda ang resulta at pinahihintulutan ng mga kondisyon sa kapaligiran.
Koponan, iskedyul at projection sa teritoryo
Tatlong propesor at apat na estudyante ang lalahok , sa suporta ng koordinasyon ng programang Animal Science. Ang mga unang natuklasan ay ihaharap sa isang internasyonal na pagpupulong sa Ocaña sa Nobyembre, bilang bahagi ng isang teknikal na diyalogo tungkol sa mga biyolohikal na pagsalakay at pagpapanatili.
Ang layunin ay pag-ugnayin ang agham at agrikultura: isang produktibong alternatibo upang mabawasan ang presyur mula sa mga invasive species, makabuo ng kita, at mapalakas ang lokal na pagpapanatili . Kung magtatagumpay, maaari itong gayahin sa iba pang mga apektadong lugar sa kabundukan.
Mga panganib sa kalusugan at pinsala sa mga tabing ilog
Para sa mga tao, ang pinakamalaking panganib ay nagmumula sa pagbabago ng ecosystem; gayunpaman, may mga babala tungkol sa mga parasito at bacteria na nauugnay sa crustacean, tulad ng paragonimiasis at Vibrio mimicus , na maaaring maipasa sa pamamagitan ng pagkain o paghawak ng mga hilaw o hindi lutong ispesimen.
Sa nakapalibot na kapaligiran, ang ulang ito ay naghuhukay ng mga tunel sa mga pampang ng ilog, nagpapataas ng labo, nagpapahina sa pampang ng ilog, at nakakatulong sa pagkawala ng tubig sa mga kanal at basang lupa. Ang lahat ng ito ay humahantong sa pagkasira ng tirahan para sa mga katutubong uri ng hayop at pagbawas sa mga pangunahing serbisyo sa ecosystem.
Gamit ang isang pamamaraang umiiwas sa mga magagarang pangako, ang panukala mula sa Unibersidad ng Cundinamarca ay naglalayong gawing pagkakataon ang isang problema : samantalahin ang invasive biomass nang hindi nawawala ang balanse ng Fúquene at magdagdag ng mga biyolohikal at produktibong kagamitan sa pagkontrol para sa serbisyo ng teritoryo.
