Gunigunihin ang pagiging isang maliit na krustaseo na halos hindi umaabot sa isang milimetro ang laki; sa mikroskopikong mundong iyon, ang anumang pakikipagtagpo sa isang gutom na isda ay maaaring maging katapusan ng daan. Upang mabuhay, ang mga pulgas sa tubig, na siyentipikong kilala bilang Daphnia , ay kinailangang bumuo ng mga estratehiya na karapat-dapat sa isang lihim na ahente upang maiwasan na maging isang meryenda lamang.
Ang maliliit na nilalang na ito ay mahalaga sa mga ecosystem ng tubig, dahil sinasala nila ang bakterya at algae , na nagpapanatili ng balanse ng tubig. Gayunpaman, pinipilit sila ng kanilang diyeta na umakyat sa ibabaw, kung saan sila ay nalalantad sa mga mandaragit, na nagtutulak sa kanila na maglaro ng isang palagian at lubos na sopistikadong laro ng kaligtasan.
Ang mga natural na mangangaso ng Daphnia
Sa mundo ng tubig, ang mga pulgas sa tubig ay isang pambihirang mapagkukunan ng protina. Ang kanilang mga pangunahing kaaway ay mga mandaragit na vertebrate at invertebrate , kung saan ang mga isda ang pinakakinatatakutan dahil sa kanilang bilis at paningin. Gayunpaman, hindi lahat ng mandaragit ay kumikilos nang pareho; habang ang mga isda ay may posibilidad na mas gusto ang mas maliliit na ispesimen dahil mas madali silang mahuli, ang ilang mga invertebrate ay nahihirapang kumain ng mas malalaking Daphnia.
Isang konkretong halimbawa ng panganib sa mga batang ispesimen ay ang larvae ng langaw na Chaoborus . Ang maliliit ngunit nakamamatay na mga invertebrate na ito ay nananakit ng mga pulgas sa tubig sa kanilang mga unang yugto ng buhay, na pinipilit ang Daphnia na isaaktibo ang mga kakaibang mekanismo ng depensa upang maiwasan ang pagkain.
Ang sining ng kemikal na paniniktik: Kairomones
Para maiwasang mapunta sa bibig ng isda, ang
Kapag natukoy ng chemoreceptor system ng water flea ang mga signal na ito, agad ang tugon: tumatakas sila patungo sa kailaliman ng tubig, naghahanap ng dilim upang hindi mapansin. Isiniwalat ng mga kamakailang pananaliksik na ang prosesong ito ay nakasalalay sa mga partikular na gene, katulad ng mga coreceptor na IR25a at IR93a , na, kung aalisin, ay mag-iiwan sa Daphnia na ganap na bulag sa presensya ng maninila.
Mga estratehiya sa depensa at morpolohikal na plasticity
Kung hindi sapat ang pagtakas, ang ilang uri ng Daphnia ay gagamit ng radikal na pisikal na pagbabago. Ang kakayahang ito na baguhin ang kanilang mga katawan ay tinatawag na phenotypic plasticity . Depende sa kaaway, nagbabago ang tugon: Ang Daphnia magna ay maaaring maging bilog na parang lobo upang mas mahirapan para sa Triops crustacean na mahuli ito, habang ang Daphnia longicephala ay nagpapataas ng laki ng ulo nito upang maiwasan ang mga isda na mahuli ito mula sa likuran.
Sa kaso ng mga pag-atake ng larvae ng Chaoborus, ang mga batang Daphnia pulex ay nagkakaroon ng mga istrukturang tinatawag na mga ngipin sa leeg , na matatalas na nakausli na nagpapahirap sa mandaragit na lunukin ang mga ito. Gayunpaman, ang pananggalang na ito ay may kapalit, dahil pinapahaba nito ang kanilang panahon ng pag-unlad , na nagpapakita na sa kalikasan ang lahat ay may kapalit.
Mga gawi sa pamumuhay at pag-uugaling pandarayuhan
Upang mabawasan ang mga panganib, ang mga nilalang na ito ay nagpatupad ng isang napakahigpit na iskedyul. Sa araw, nananatili sila sa pinakamalalim at pinakamadilim na mga patong ng lawa o lawa-dagat, kung saan hindi sila madaling makita ng mga isda. Sa gabi lamang sila nangangahas na umakyat sa ibabaw upang kumain ng algae at mga nakabitin na partikulo, kung minsan ay nagsasagawa ng patayong paglipat ng hanggang 60 metro araw-araw.
Bukod sa kanilang pag-uugali, ang kanilang anyo ay maaaring mag-iba depende sa kapaligiran. Sa mga tubig na kulang sa sustansya, kadalasan silang malinaw, ngunit sa mga kondisyong eutrophic, kung saan sagana ang mga sustansya, nagkakaroon sila ng matingkad na pulang kulay dahil sa produksyon ng hemoglobin, na, kapansin-pansin, ay maaaring gawing mas nakikita sila ng ilang mga mandaragit.
Daphnia sa aquarium at pagkontrol ng populasyon
Para sa mga mahilig sa aquarium, ang mga water flea ay isang napakahusay na live na pagkain , mayaman sa calcium at bitamina A. Napakahusay nilang magparami kaya mabilis nilang napupuno ang isang tangke sa pamamagitan ng parthenogenesis, na lumilikha ng mga clone ng kanilang sarili. Gayunpaman, kung nais ng isang aquarist na kontrolin ang sobrang populasyon nang hindi naaapektuhan ang iba pang mga naninirahan tulad ng Neocaridina shrimp, ang pinakanatural na solusyon ay ang pagpapakilala ng isang isdang insectivorous o planktivorous na mabilis na kakain sa kanila.
Sa mga matinding nakababahalang sitwasyon, tulad ng kakulangan ng tubig o pagbaba ng temperatura, humihinto ang mga babae sa pag-clone ng kanilang sarili at lumilikha ng mga lalaki upang simulan ang sekswal na reproduksyon . Nagreresulta ito sa ephipia, mga lumalaban na itlog na protektado ng keratin na maaaring mabuhay sa gastric juice ng mga mandaragit at pumasok sa isang estado ng cryptobiosis hanggang sa maging kanais-nais muli ang mga kondisyon.
Mula sa kanilang kakayahang matukoy ang mga asin ng apdo hanggang sa haba ng kanilang mga nagtatanggol na tinik at ang kanilang pang-araw-araw na mga gawi sa pagtulog, in-optimize ng mga pulgas sa tubig ang bawat detalye ng kanilang pag-iral upang maiwasan ang pagiging pangunahing putahe. Ang kanilang pakikipag-ugnayan sa mga isda at iba pang mga invertebrate ay isang kamangha-manghang halimbawa kung paano pinapalakas ng presyon ng predation ang ebolusyon ng mga receptor ng kemikal at mga kumplikadong pisikal na pagbabago sa mga ekosistema ng tubig-tabang.
