Walang kamatayang dikya: mga katangian, kumpletong siklo ng buhay, mga lihim, at pang-agham na halaga

  • Ang Turritopsis dohrnii ay maaaring bumalik mula sa adult medusa sa polyp sa pamamagitan ng transdifferentiation.
  • Pinahuhusay ng genetika nito ang pag-aayos ng DNA, kontrol ng telomere, at pagtugon sa oxidative stress.
  • Ito ay isang carnivore ng zooplankton, na may mga mandaragit tulad ng isda, anemone, at crustacean; kosmopolitan ang pamamahagi nito.
  • Ang imortalidad ay biyolohikal: hindi nito pinipigilan ang predation o matinding pinsala, ngunit sinisimulan muli nito ang siklo ng buhay nito.

Mga Katangian at Lihim ng Immortal Medusa

Walang kamatayang dikya

Malamang narinig mo na ang kasabihang "ang katotohanan ay mas kakaiba kaysa sa kathang-isip." Buweno, malayong-malayo ito sa katotohanan. Ipinakikita sa atin ng kalikasan ang mga espesyal nitong kakayahan at ang buong kapangyarihan nito sa mga uri ng hayop na tila hindi makatotohanan, tulad ng Portuges na mandirigma . Sa kasong ito, pinag-uusapan natin ang isang uri na, bagama't maaaring mukhang kathang-isip lamang, ay ganap na totoo: ang imortal na dikya . Ang kasalukuyang tinatanggap na siyentipikong pangalan nito ay Turritopsis dohrnii (makasaysayang binabanggit bilang Turritopsis nutricula sa ilang mga teksto). Taglay nito ang isang katangian na nais taglayin ng maraming tao: ang pagbaligtad ng pagtanda , o, sa madaling salita, ang tinatawag na biyolohikal na imortalidad.

Sa artikulong ito, tatalakayin natin ang mga katangian ng imortal na dikya at matututunan ang higit pa tungkol sa mga sikreto nito, na isinasama ang nalalaman tungkol sa biyolohiya, henetika, at siyentipikong halaga nito nang hindi nakakaligtaan ang papel nito sa ekolohiya sa dagat.

dikya
Kaugnay na artikulo:
Sea jellyfish: mga katangian, kamandag, pandama at ikot ng buhay

pangunahing katangian

katangian ng walang kamatayang dikya

Sekreto ng walang kamatayang dikya

Ito ay isang bagay na medyo kakaiba: isang buhay na nilalang na may halos walang limitasyong kapasidad para sa pagpapabata . Ang dikya na ito ay may kakayahang muling buuin ang sarili at simulan muli ang siklo ng buhay nito. Sa tuwing ito ay nasugatan, dumaranas ng matinding stress, o nahaharap sa masamang kondisyon, nagagawa nitong magpabata at gumaling, na bumabalik sa yugto ng kabataan nitong polyp. Ang kapasidad nito sa pagpapabata ay hindi lamang kahanga-hanga, kundi isa rin ito sa mga pinakapino at pinakamagandang dikya sa paningin.

Mayroon itong pahabang, hugis-kampanilya na kampanilya na hindi hihigit sa 4 hanggang 5 milimetro ang diyametro, na ginagawa itong isa sa pinakamaliit na dikya sa yugto ng pagiging adulto nito. Hindi na kailangang maging mas malaki pa: dahil sa pambihirang cellular plasticity at planktonic lifestyle nito, perpekto itong nababagay. Manipis, translucent, at halos walang kulay ang kampanilya , kaya madaling makita ang loob nito.

Sa gitna nito ay isang matingkad na pulang sistema ng panunaw na natatakpan ng isang mapuputing patong. Kapag ang imortal na dikya ay umabot sa yugto ng pagiging adulto, maaari itong magkaroon ng nasa pagitan ng 80 at 100 maiikli at maselang galamay; ang mga kabataan naman ay karaniwang mayroon lamang isa o dalawang dosena. Ang mga galamay na ito ay natatakpan ng mga cnidocytes na naglalaman ng mga nematocyst, mga selulang tumutusok na ginagamit nito upang hulihin ang mikroskopikong biktima. Ang tusok nito ay banayad at hindi mahahalata ng mga tao.

Sa taksonomiya, kabilang ito sa grupo ng mga cnidarian (kasama ang mga korales at anemone) at, mas partikular, sa mga hydrozoan. Ang katawan nito ay binubuo ng humigit-kumulang 95 porsyentong tubig , na nagpapaliwanag sa teksturang parang gulaman at paglutang nito sa haligi ng tubig.

Tirahan at lugar ng pamamahagi

walang kamatayang tirahan ng dikya

Walang buhay na form ng buhay na jellyfish

Ang imortal na dikya ay hindi madaling matagpuan dahil sa maliit nitong laki at pelagic na pamumuhay. Naitala na ito sa mga karagatan sa buong mundo , na madalas na nakikita sa Mediterranean at mga bahagi ng Dagat ng Japan, pati na rin sa mga rehiyon ng Caribbean at Pasipiko. Ang kosmopolitan na distribusyon na ito ay pinaboran, bukod sa iba pang mga salik, ng pasibong transportasyon sa tubig ng ballast ng mga barko .

Sa pangkalahatan, mas gusto nito ang mga katubigang katamtaman ang temperatura, bagama't kaya nitong tiisin ang iba't ibang kondisyon. Ang presensya nito ay maaaring hindi mapansin at mapagkamalang kaugnay ng mga uri ng Turritopsis , dahil ang tiyak na pagsusuri ay nangangailangan ng detalyadong pagsusuri. Ang lugar ng distribusyon na orihinal na naiulat sa Caribbean ay lumawak nang mas naunawaan ang taxonomy nito, at ngayon ay itinuturing itong isang laganap na uri.

Isa sa mga dahilan kung bakit ito natutuklasan sa mas maraming rehiyon ay hindi dahil sa pagdami nito nang walang limitasyon, kundi dahil pinagsasama nito ang mataas na antas ng reproduksyon at ang natatanging kakayahang baligtarin ang siklo ng buhay nito. Gayunpaman, ang biyolohikal na imortalidad na ito ay hindi nagpapalaya dito mula sa predasyon , sakit, o aksidente.

Mahalagang banggitin na hindi sila kusang namamatay sa katandaan: ang kanilang pagkamatay ay karaniwang nauugnay sa kadena ng pagkain o mga kaguluhan. Gayunpaman, bilang isang maliit na planktonic jellyfish, maaari itong umiwas sa mga mandaragit nang epektibo, na, kasama ng kakayahang umangkop nito, ay nagbibigay dito ng kahanga-hangang kapasidad para mabuhay sa mga kapaligirang baybayin at karagatan.

Siklo ng walang kamatayang dikya

siklo ng buhay ng walang kamatayang dikya

Siklo ng buhay ng walang kamatayang dikya

Suriin natin ang siklo ng buhay ng imortal na dikya. Nagsisimula ang buhay bilang isang larva ng planula , tulad ng ibang hydrozoan jellyfish. Pagkatapos umunlad, ang planula ay kumakapit sa isang substrate at nagiging isang polyp . Ang polyp na ito ay maaaring bumuo ng mga kolonya at, sa pamamagitan ng asexual budding , ay naglalabas ng maliliit na dikya na nagsisimula sa pelagic phase.

Maraming mga kaso kung saan naobserbahan na ang larva ay kumakapit sa mga shell ng mollusk o matigas na ibabaw sa ilalim ng dagat. Habang nagsisimula silang umangkop at manirahan, bumubuo sila ng mga tunay na kolonya ng polyp kung saan lumalabas ang maliliit na dikya. Sa ganitong paraan, ang mga populasyon ay unti-unting lumalaki at kumakalat sa buong haligi ng tubig, kung saan sila ay nagpaparami nang sekswal (naglalabas ng mga gamete) at kinukumpleto ang siklo gamit ang mga bagong planulae.

Dito nakasalalay ang pagiging natatangi nito: kung ang isang batang o nasa hustong gulang na dikya ay makaranas ng masamang kondisyon, pinsala, gutom, o stress, maaari nitong baligtarin ang siklo ng buhay nito . Ibig sabihin, inaalis nito ang pagkakaiba-iba ng mga selula nito sa isang estado na parang cyst at muling inaayos ang mga tisyu nito upang muling bumuo ng isang gumaganang polyp . Ang prosesong ito ay tinatawag na transdifferentiation . Kapag nasa anyong polyp na, maaari itong makabuo ng bagong dikya, na henetikal na magkapareho sa orihinal.

Ang siklong ito ay maaaring maulit nang maraming beses, at hindi tulad ng ibang dikya na nawawalan ng kakayahang bumalik sa dati pagkatapos maabot ang sekswal na kapanahunan, ang T. dohrnii ay maaari pa ring gawin ito kahit na pagkatapos magparami. Kaya naman ito ay tinutukoy bilang biyolohikal na imortalidad . Gayunpaman, hindi ito nagpapahiwatig ng kawalan ng kakayahang masugatan: maaaring lamunin ito ng isda, crustacean, o anemone, o ang matinding stress ay maaaring pumigil dito sa matagumpay na pagkumpleto ng pagbalik.

Sa antas molekular, ipinapahiwatig ng mga paghahambing na pag-aaral sa mga malapit na kaugnay na uri na ang T. dohrnii ay nagtataglay ng genetic makeup at expression patterns na pumapabor sa proteksyon at pagkukumpuni ng DNA , mahusay na pamamahala ng oxidative stress , at mga mekanismo na nakakatulong sa pagpapanatili ng integridad ng telomere . Naobserbahan din ang mga pagkakaiba sa mga gene na kasangkot sa replikasyon at regulasyon ng mga cellular pluripotency pathway, tulad ng pagtaas ng representasyon ng ilang mga differentiation factor, kabilang ang mga karagdagang kopya ng mga GLI-type gene na kasangkot sa stem cell reprogramming. Ang genetic synergy na ito ang sumusuporta sa pambihirang plasticity nito.

Nakahinga

walang kamatayang paghinga ng dikya

Mga katangian na walang kamatayang jellyfish

Maraming tao ang nagtataka kung paano humihinga ang mga hayop na ito. Dahil wala silang partikular na organo sa paghinga, marami ang nagtataka nito. Nakikita lamang natin ang kanilang tiyan sa pamamagitan ng kanilang malinaw na balat. Gayunpaman, hindi natin nakikita ang mga hasang, baga, o anumang iba pang kumplikadong istruktura. Ito ay dahil ang mga dikya na ito ay humihinga sa pamamagitan ng pagkalat sa lahat ng bahagi ng kanilang katawan.

Tulad ng ibang mga simpleng hayop at organismo tulad ng mga espongha sa dagat , nakikipagpalitan sila ng mga gas sa dissolved oxygen mula sa tubig sa pamamagitan ng aktibidad ng kanilang sariling mga selula. Nangyayari ang prosesong ito nang walang mga espesyal na organo dahil napakataas ng kanilang surface area to volume ratio at mababa ang kanilang metabolismo, na nagpapadali sa pagpapalitan ng gas.

Bagama't karaniwang may sapat na oksiheno sa tubig para sa lahat ng uri ng hayop, hindi naoobserbahan ang malalaking pagtitipon ng mga dikya na ito , bahagyang dahil kakainin nila ang magagamit na oksiheno sa nakapalibot na mikroenvironment. Kung labis silang maipon, may posibilidad silang lumipat patungo sa mas maraming oksihenong lugar , dahil kapag pinagsama-sama, maaari nilang bawasan ang antas ng oksiheno at pataasin ang carbon dioxide sa lokal.

Pagkain at mga mandaragit

May sukat na ilang milimetro lamang ang diyametro, ang T. dohrnii ay isang uri ng karniboro na pangunahing kumakain ng zooplankton: mga copepod, larvae ng crustacean, mga itlog, at maliliit na biktima na hinuhuli nito gamit ang mga nanunuksong galamay nito. Ang pag-uugaling ito ay nakakatulong sa trophic balance ng mga pelagic ecosystem.

Kabilang sa mga mandaragit nito ang mga isdang planktivorous , maliliit na crustacean , at mga anemone . Samakatuwid, sa kabila ng reputasyon nito bilang imortal, sumasakop ito sa isang pansamantalang posisyon sa kadena ng pagkain at isang mahalagang bahagi ng daloy ng enerhiya sa dagat.

Pangunahing banta

Kapasidad sa pagbabagong-buhay

Bagama't biyolohikal na imortal, ang dikya na ito ay nahaharap din sa mga banta na maaaring pumatay dito. Ang kakayahang bumalik sa yugto ng polyp ay naa-activate lamang sa ilalim ng stress o agresyon. Kung malamang na kainin ito, maaari nitong simulan ang transdifferentiation tungo sa isang panibagong estado ng kabataan, kung saan ang mga selula nito ay muling nag-oorganisa upang bumuo ng isang bagong polyp, kung saan sisibol ang magkaparehong dikya.

Bukod sa predasyon, ang mga salik tulad ng polusyon , mga yugto ng hypoxia , biglaang pagbabago ng temperatura, o ang pagkakaroon ng mga pathogen ay maaaring pumigil o makahadlang sa pagbaligtad. Ang biyolohikal na imortalidad ay hindi absolute: kung ang pinsala ay napakalaki o ang kapaligiran ay hindi nagpapahintulot na makumpleto ang mga yugto ng reorganisasyon, ang proseso ay maaaring mabigo. Ang kakulangan ng pagkain ay naglilimita rin sa kanilang kapasidad para sa pagpapanatili at pagpaparami.

Scientific na kahalagahan at kung ano ang ipinapakita nito tungkol sa pagtanda

Ang kakaibang katangian ng T. dohrnii ay nakaakit ng mga mananaliksik sa buong mundo dahil nag-aalok ito ng isang natural na modelo para sa pag-aaral ng cellular regeneration at reprogramming . Sa partikular, ang kakayahang bumalik mula sa isang functional adult state patungo sa isang polyp ay nagbigay-daan sa pagtukoy ng mga molecular pathway at gene na kasangkot sa proteksyon ng genome, pagkukumpuni ng DNA, pagkontrol sa cell division, at pagpapanatili ng telomere.

Ang mga paghahambing na pag-aaral sa isang malapit na kamag-anak, ang Turritopsis rubra (na hindi bumabalik pagkatapos ng pagpaparami), ay nagpakita na ang imortal na dikya ay nagtataglay ng mas maraming kopya ng mga gene na nauugnay sa pagkukumpuni at katatagan ng genome , pati na rin ang mga mekanismo ng cellular pluripotency . Ang mga gene na nagmo-modulate ng oxidative stress at cellular senescence ay naiugnay din sa pagbabalik nito . Para sa mga siyentipiko, ang pambihirang salik ay hindi isang "mahiwagang" gene, kundi ang kombinasyon ng mga pagbabagong kumikilos nang magkakasama.

Nalalapat ba ito sa kalusugan ng tao? Ang tapat na sagot ay malayo pa tayo sa pag-extrapolate ng mga prosesong ito sa mga tao. Gayunpaman, ang pag-unawa kung paano iniiwasan ng isang hayop ang pinagsama-samang pinsala at pinapanatili ang integridad ng selula ay maaaring magbigay-inspirasyon sa mga pagsulong sa regenerative medicine at sa pag-iwas o pagpapaliban ng pagkasira na nauugnay sa mga neurodegenerative disease. Nakakatulong din ito upang matukoy ang pagkakaiba sa pagitan ng mahabang buhay (nabubuhay nang maraming taon na may ilang pagbaba) at biological immortality (pag-iwas sa terminal aging sa pamamagitan ng pagsisimula muli ng cycle).

Mahalagang tandaan na hindi lamang ito ang nilalang na may kakayahang magbagong-buhay: ang mga freshwater hydra ay maaaring magbagong-buhay nang walang hanggan, at ang iba pang mga hayop tulad ng isda at salamander ay nagkukumpuni ng mga organo o paa. Gayunpaman, ang T. dohrnii ay natatangi dahil paulit-ulit itong bumabalik mula sa pagiging adulto patungo sa isang batang yugto, kahit na pagkatapos magparami, na ginagawa itong isang matinding kaso ng plasticity ng buhay.

Pinagsasama ng imortal na dikya ang maliit na sukat, simpleng anatomiya, at mahusay na makinaryang molekular upang mapanatili ang mga selula nito sa isang nababaluktot na estado. Ang kombinasyong ito, kasama ang dalawahang siklo ng buhay ng polyp-medusa, ay nagbibigay-daan dito upang labanan ang pagtanda sa paraang nakakabighani sa agham at nagpapalawak ng ating pag-unawa kung paano muling mababago ng buhay ang sarili nito kapag ang kapaligiran ay naging masungit.


Idagdag bilang ginustong mapagkukunan sa Google